Jeśli masz problem związany z kredytem, to napisz do nas. Postaramy się pomóc.

Najświeższa ankieta

Czy jesteś zadłużony?:

Etykietowanie wyrobów włókienniczych

Eurogospodarka

Parlament Europejski uważa, że oznaczenie pochodzenia wyrobów włókienniczych sprzedawanych w UE powinno być obowiązkowe. Posłowie poparli propozycję ujednolicenia przepisów dotyczących systemu oznakowania wyrobów włókienniczych. Parlament nie wyklucza, że konieczna będzie wkrótce zupełnie nowa propozycja legislacyjna dotycząca nowych wymogów w zakresie etykietowania.

Parlament Europejski uważa, że oznaczenie pochodzenia wyrobów włókienniczych powinno być obowiązkowe, aby nabywcy nie byli wprowadzani w błąd informacjami sugerującymi, że produkt został wyprodukowany państwie członkowskim UE. Obecnie umieszczanie oznaczenia "Made in" na produktach włókienniczych jest dobrowolne i regulowane na poziomie krajowym.

Posłowie stoją na stanowisku, że nabywca czytając informacje na metce powinien wiedzieć, jaki produkt rzeczywiście kupuje, skąd on pochodzi, jaki wpływ na zdrowie może mieć jego użytkowanie. Dlatego opowiedzieli się za zharmonizowanym systemem, który zapewni konsumentom ochronę przed wprowadzającymi w błąd oznaczeniami. Oznaczenie kraju pochodzenia wyrobów włókienniczych jest rygorystycznie przestrzegane w takich krajach jak USA, Kanada i Japonia.

Szybsza droga produktu na rynek

Unijne przepisy ograniczają się do harmonizacji zasad dotyczących nazw włókien tekstylnych (w aneksie obowiązującej dyrektywy jest 18 włókien naturalnych i 30 syntetycznych) i etykietowania składu włókien. Początkowo posłowie mieli głosować nad czysto technicznym wnioskiem Komisji, mającym na celu uproszczenie procedur i skrócenie czasu potrzebnego producentom do wprowadzania nowych włókien na rynek. Przekształcenie istniejącej dyrektywy (każde państwo wprowadza jej zalecenia i kolejne nowelizacje po swojemu) w rozporządzenie (akt prawny bezpośrednio obowiązujący w całej UE) powinno również ułatwić życie administracjom krajowym.

Wkrótce nowelizacja przepisów dotyczących etykietowania tekstyliów?

Chcąc umożliwić konsumentom dokonywanie świadomych wyborów przy zakupie odzieży lub innych wyrobów włókienniczych posłowie zwrócili się do Komisji o przedstawienie w ciągu dwóch lat sprawozdania dotyczącego ewentualnych nowych wymogów w zakresie etykietowania. Gdyby ich wprowadzenie na poziomie UE okazało się zasadne w świetle konkluzji sprawozdania, Komisja powinna w ciągu roku przedstawić odpowiedni projekt legislacyjny.

Nowe przepisy mogłyby obejmować w szczególności jednolity system umieszczania na etykietach informacji dotyczących konserwacji, obowiązujący w całej UE jednolity system oznaczania rozmiaru odzieży i obuwia (obecnie nie ma takiego systemu), wskazanie obecności alergennych i niebezpiecznych substancji wykorzystywanych do produkcji tekstyliów, ich łatwopalności a również oznakowanie odnoszące się do wymogów ochrony środowiska i społecznych warunków produkcji (social labelling).

źródło: PE

Dodaj nową odpowiedź

Zawartość pola nie będzie udostępniana publicznie.

Więcej informacji na temat formatowania

Mogą zainteresować Cię także...

  • Sprzęt AGD na europejskim rynku obowiązkowo będzie musiał mieć oznaczenie, pokazujące jak bardzo jest on energooszczędny. Podobne oznaczenia będą musiały mieć takie elementy budowlane, jak drzwi i okna. Parlament Europejski przyjął nowe przepisy, stanowiące część pakietu "Energia - klimat 2008".

  • Parlament Europejski uważa, że na rynku instrumentów pochodnych potrzebne są przejrzyste i ścisłe standardy, które ukrócą spekulacyjny handel tymi produktami finansowymi. Rezolucja, którą niedawno przyjęli posłowie precyzuje także kto może dokonywać obrotu swapami ryzyka kredytowego i przewiduje zmniejszenie obciążeń regulacyjnych spoczywających na klientach korporacyjnych wykorzystujących instrumenty pochodne.

  • Parlament Europejski przełożył głosowanie nad rezolucją w sprawie strategii EU 2020. Jednak w serii innych rezolucji dotyczących sytuacji ekonomicznej, jakie w 20 maja br. przyjął Parlament posłowie podkreślili, że jednolity rynek, długoterminowa stabilność finansów publicznych i zdecydowana oraz dobrze finansowana polityka spójności, obejmująca wszystkie regiony europejskie, winny być kluczowymi elementami tej strategii.