Zadbaj o własną emeryturę!

Prowadzący działalność gospodarczą, z małymi składkami do ZUS, muszą liczyć się z niską emeryturą. Jeśli nie zadziałają skuteczne przepisy unijne, na wprowadzenie planów emerytalnych do firm przez naszych przedsiębiorców przyjdzie nam jeszcze poczekać.

Powodem jest brak tradycji i potrzeba ciągłej wymiany kadry pracowniczej opartej głównie na osobach młodych. Również wśród pracowników nie ma świadomości uczestniczenia w grupowym, ważnym na przyszłość przedsięwzięciu. Powinni jednak wiedzieć, że ZUS i OFE będą im wypłacać razem nie więcej niż połowę dzisiejszej pensji.

Kogo dotyczy?

Pracownicze Programy Emerytalne szybciej powstają w dużych firmach z silnymi związkami zawodowymi. W naszym kraju przeważają małe firmy produkcyjne oraz usługowe. Pracodawcy
ograniczają koszty do minimum, nie planując zakładania czy finansowania PPE, a często wymaga się od pracowników, aby zakładali własną działalność gospodarczą i sami opłacali składki do ZUS. Wiadomo, że z małych składek będzie skromna emerytura. Czy np. 800 zł kogokolwiek zadowoli?

Jest to fundamentalny powód, aby zastanowić się nad założeniem prywatnego planu emerytalnego. Najprostszą formą jest otwarcie rachunku inwestycyjnego w towarzystwie funduszy inwestycyjnych
(TFI). Wpłaty, czy to w formie przelewów systematycznych, czy nieregularnych, doprowadzą do zbudowania kapitału, z którego będzie można wypłacać rentę kapitałową.

W formie dożywotniego świadczenia gwarantowanego przez wyspecjalizowaną instytucję, albo w formie odsetek od kapitału. Gdyby zatem założyć np. w miarę bezpieczne średnie zyski z kapitału na ok. 7 proc. rocznie, to aby mieć 2000 zł. renty kapitałowej co miesiąc, należy zgromadzić kapitał ok. 350 tys. zł.

Jakie wpłaty?

Plan inwestycyjny powinien być tworzony w zgodzie z profilem inwestora określającym, w jakim stopniu akceptuje on ryzyko. Czy dopuszcza możliwość znacznego spadku wartości inwestycji w skali roku, zakładając przez to uzyskanie wyższych zysków w wieloletnim okresie, czy też nie. Od tego zależy wybór, czy strategia inwestycyjna może być agresywna, czy raczej powinna być umiarkowana lub konserwatywna.

Z dostępnych publikacji wynika, że średnia stuletnia stopa zwrotu z inwestycji na rynku amerykańskich akcji wynosiła ok. 10 proc., a obligacji niespełna 5 proc. Natomiast zyski średnioroczne polskich funduszy wynosiły w ciągu ostatnich ośmiu lat: akcji 10-20 proc., obligacji 5-9 proc. Wybierając fundusz, którego stopa zysku może dać średnio 10 proc., założony kapitał (350 tys. zł) powstanie za 20 lat przy comiesięcznych wpłatach w wysokości 450 zł, za 30 lat – 150 zł, a za 40 lat tylko 90 zł. Dla osób nietolerujących ryzyka, przy stopie zysku 5 proc., wpłaty miesięczne powinny być wyższe. Odpowiednio przez 20 lat – 850 zł, przez 30 lat – 420 zł, a przez 40 lat tylko 230 zł.

Wybór inwestora

Widać, że to czas jest najważniejszym czynnikiem budującym emeryturę w trzecim filarze. Pozostałe to systematyczność i wytrwałość. Wybór funduszu inwestycyjnego może podlegać zmianie, warto jednak mieć na uwadze, aby wybrane towarzystwo funduszy inwestycyjnych miało w swoim portfelu tzw. fundusz parasolowy. Przenosząc, czyli konwertując, swoje aktywa do innego funduszu, unika się potrącenia podatku od zysku (tzw. podatku Belki).

W ramach funduszu parasolowego takie dowolnie częste zmiany odbywają się bez konsekwencji finansowych. Dokonując wyboru towarzystwa inwestycyjnego należy kierować się również tym, że może być ono w przyszłości bankierem wypłacającym co miesiąc rentę kapitałową. Jego pozycja na rynku powinna być zatem stabilna, wiarygodna i długoletnia, co gwarantuje długotrwałą współpracę.

TFI jest wygodną formą inwestowania dzięki możliwości samodzielnej obsługi swojego rachunku przez internet i kontrolowania stanu kapitału. Rachunek można też prowadzić w formie konta małżeńskiego lub ustanowić do niego pełnomocnika oraz uposażonego do dziedziczenia zgodnie z ustawą. Alternatywną, równie dobrą formą oszczędzania na przyszłą emeryturę jest założenie IKE – indywidualnego konta emerytalnego lub terminowej polisy na życie z wyższymi, ale uzasadnionymi kosztami.

Ważnym elementem efektywnego programu emerytalnego jest zapobieganie utraty wartości kapitału wskutek inflacji, przez coroczne podwyższanie wysokości wpłat, czyli ich indeksację. Aby zapewnić sobie wygodną starość, trzeba o to zadbać już dzisiaj. Dobry plan finansowy powstanie przy udziale doradcy finansowego lub ubezpieczeniowo-inwestycyjnego.

LESZEK PAWŁOWSKI

źródło: Eurogospodarka 5/2010